Dwa populizmy i jeden postępowy racjonalizm

Anna Grodzka

Zasadniczą cechą ideologii populistycznej jest przekonanie, że ludzie co do zasady tworzą jakiegoś rodzaju jednorodną strukturę. Że ogół społeczeństwa charakteryzuje się cechami, które je spaja. Przekonanie to (jawnie lub milcząco) zakłada znaczną jednorodność społeczną. Zakłada na przykład, że ludzie są nośnikiem „zbiorowych tradycji” albo „charakteru narodowego”. Że mają jeden wspólny interes, jednego boga i wspólnego wroga. Klasyczna polityka i propaganda populistyczna właśnie na tym opiera głoszone przez siebie tezy i hasła. Te proste, a zatem ujmujące hasła szczególnie w trudnych czasach bywają na tyle politycznie skuteczne, że potrafią zawładnąć zbiorową świadomością. I zbiorowym działaniem. Nietrudno nie zauważyć, że populizm bywa nie tylko prawicowy, ale także lewicowy. Skąd to znamy?

Czytaj dalej Dwa populizmy i jeden postępowy racjonalizm