Społeczeństwo

Społeczeństwo to ogół ludzi na danym obszarze: w państwie, grupie państw, świecie, posiadających wspólne, stale modyfikujące się, cechy szeroko pojętej kultury i wzajemnych relacji społecznych.

Komunikacja społeczna i będąca w znacznej mierze jej skutkiem polityka są procesami mającymi wpływ na ich kształtowanie. To niekończący się proces. Czy zmierza ku postępowi – poprawie jakości wspólnego życia? To zależy od wartości, jakie leżą u podstaw danej kultury i skuteczności społecznej komunikacji. Debata społeczna oparta o różne wartości trwa.

Chcielibyśmy, aby dominowały te z nich, które są korzeniami rozwoju i postępu, a nie destrukcji. Chcielibyśmy, aby ta debata znalazła swoje odzwierciedlenie także w miejscu, gdzie wspólnie tworzymy wizję pożądanej przyszłości.

Wyciągając wnioski z publikowanych na naszej stronie tekstów i nadesłanych do tej pory komentarzy wyłoniliśmy następujące propozycje programowe dla V RP – Polski fair.

(Niektóre z propozycji mają charakter alternatywny lub nie są jeszcze dostatecznie zdefiniowane. Mamy nadzieję, że w toku dalszej dyskusji uda się nam wybrać najwłaściwsze konkretne rozwiązania.)

PROPOZYCJE PROGRAMOWE dla V RP:

REFORMA PROGRAMU EDUKACJI

Przeprowadzić reformę podstawy programowej w edukacji, zmierzającą do podniesienia poziomu nauczania wiedzy ogólnej na poziomie podstawowym i średnim (w szczególności wiedzy obywatelskiej, o człowieku, społeczeństwie, środowisku przyrodniczym, metodach pracy i osiągnięciach nauk ścisłych i o ekonomii jako nauce społecznej). Wprowadzić powszechną naukę programowania komputerowego i języków obcych od początku edukacji. Zmienić metodykę dydaktyczną, akcentując mocniej współpracę między uczniami. Profilowane przygotowanie zawodowe powinno być realizowane lub w znacznej części wspierane przez biznes i przemysł.

UCZELNIA TO NIE FIRMA

Odbiurokratyzować publiczne szkolnictwo wyższe. Przeprowadzić reformę edukacji i nauki.

ODDZIELIĆ PAŃSTWO OD KOŚCIOŁA

Wprowadzić edukację seksualną do szkół. Usunąć katechezę (lekcje religii) z publicznej edukacji. Zapewnić konsekwentną politykę świeckości jako m.in. gwaranta niektórych praw kobiet i dzieci. Przeprowadzić deklerykalizację mediów publicznych, usunąć z Konstytucji zapis o konkordacie, jako przepisie ograniczającego suwerenność Rzeczpospolitej (konkordat dekretuje faktyczną „wieczystą przyjaźń” z Watykanem, niezależnie od okoliczności, a równocześnie Watykan nie ma takiego zapisu wobec Polski).

POHAMOWAĆ NACJONALIZM

Podjąć decyzje polityczne i prowadzić kampanie społeczne mające na celu pohamowanie wzrastającego wpływu ideologii nacjonalistycznej i ksenofobii. Sprzeciwić się działaniu organizacji takich jak ONR.

RÓWNOŚĆ KOBIET I MĘŻCZYZN

Prowadzić realną politykę dla równości kobiet i mężczyzn. Wiąże się to ze szczególnymi prawami dla osób (najczęściej kobiet), zajmujących się opieką i wychowaniem małych dzieci w związku małżeńskim lub partnerskim. (A może by tak, między innymi, wprowadzić zasadę, że niepracujący zarobkowo partner/ka obligatoryjnie otrzymuje określoną część dochodów zarobkującego partnera? W znacznej mierze powstrzymywałoby to przemoc w rodzinie.)

PRAWA KOBIET

Dopuścić prawo do aborcji ze względu na zagrożenie zdrowia matki lub płodu albo z powodu gwałtu. Upowszechniać antykoncepcję. Kobieta musi mieć w tym zakresie realne prawo wyboru. Wdrożyć praktycznie konwencję o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie.

UCHODŹCY I EMIGRANCI

Przeciwdziałać agresji wobec uchodźców i imigrantów. Stworzyć programy przyjmowania i integracji społecznej uchodźców.

PRAWA OSÓB LGBT

Wprowadzić związki partnerskie także dla osób tej samej płci. Zakazać jakiejkolwiek dyskryminacji i powstrzymać przemoc ze względu na orientację psychoseksualną, tożsamość i ekspresję płciową, pochodzenie etniczne lub rasowe i wyznanie.

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter
  • sjacek

    Brakuje propozycji dla osób z niepełnosprawnościami. Jest to jedna z najbardziej poszkodowanych grup w III i IV RP. Niepełnosprawność zwykle wiąże się z dyskryminacją w wielu dziedzinach życia i skrajnym ubóstwem. Niepełnosprawność to niemal zawsze niezdolność do samodzielnego życia. Niepełnosprawność to również niemal zawsze zwiększone potrzeby na rehabilitację, opiekę, leki, sprzęt ortopedyczny. Przy dzisiejszych standardach życia i sposobach na zarabianie na życie, niepełnosprawna osoba zawsze jest ogromnym obciążeniem dla najbliższej rodziny. Niestety w III i IV RP zabrakło wsparcia dla osób z niepełnosprawnością i ich rodzin. Na przestrzeni lat było wiele wydarzeń, które dobitnie to ilustrują:
    – protest matek w Sejmie
    – 2-letnie obrady Okrągłego Stołu „Jak wspierać osoby niepełnosprawne”, z których żaden postulat nie został zrealizowany
    – ratyfikacja Konwencji o Prawach Osób Niepełnosprawnych, akt w ślad za którym nie poszły zmiany w ustawodawstwie
    – wyrok TK w/s opiekunów dorosłych osób z niepełnosprawnościami nie wykonany ani przez jedną ani przez drugą ekipę rządzącą
    Jeżeli chcemy społeczeństwa sprawiedliwego i postępowego, państwo musi zająć się potrzebami tych osób.

    • Lalka

      Propozycja dotycząca osób z niepełnosprawnościami znajduje się w dziale: ZABEZPIECZENIE SPOŁECZNE

      „Rozwijać instytucje i przedsięwzięcia opieki. Wprowadzić istotne rozwiązania z zakresu zabezpieczenia społecznego i polityki społecznej oraz zapewnić dostateczną opiekę państwa nad osobami z niepełnosprawnościami. Rozwiązać problem instytucji opiekuńczych i opiekunów osób z niepełnosprawnościami (fokus na przedszkola, żłobki, programy pomocy i opieki dla seniorów i osób z niepełnosprawnościami). Wdrożyć praktycznie konwencję o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i konwencje ONZ dotyczące pomocy dla osób z niepełnosprawnościami.”
      Jeżeli brzmienie tej propozycji nie odpowiada Panu lub jest niewystarczające, prosimy o propozycje. Dopiszemy je do programu.